Αρχική | ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ | Αποκαθιστώντας την εμπιστοσύνη των πολιτών | Αποκαθιστώντας την Εμπιστοσύνη των Πολιτών

Αποκαθιστώντας την Εμπιστοσύνη των Πολιτών

Μέγεθος γραμμάτων: Decrease font Enlarge font

 

Εγκαινιάζουμε σήμερα μια πορεία διαλόγου με τους πολίτες. Μια πορεία που στόχο έχει να καταστήσουμε τους πολίτες κοινωνούς και συμμέτοχους σε ένα συλλογικό όραμα, σε μια συλλογική προσπάθεια για να διαμορφώσουμε ένα νέο ελπιδοφόρο μέλλον για την πατρίδα μας.
Αναγνωρίζοντας το υπαρκτό πρόβλημα που αφορά τη δυσπιστία με την οποία αντιμετωπίζουν οι πολίτες τους πολιτικούς και το πολιτικό σύστημα γενικότερα, επιλέξαμε να εγκαινιάσουμε τη διαβούλευση μας παρουσιάζοντας σαν πρώτη θεματική ενότητα τα μέτρα που εισηγούμαστε προκειμένου να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη που τόσο έχουμε ανάγκη από τους πολίτες.
Προαπαιτούμενο επιτυχίας κάθε συλλογικής προσπάθειας αποτελεί για μένα η διαβούλευση. Διαβούλευση με τις πολιτικές δυνάμεις, διαβούλευση με τους πολίτες.
Είμαι βαθιά πεπεισμένος πως μόνο μέσα από τη σύνθεση απόψεων και ιδεών, απορρίπτοντας ιδεολογήματα και δογματισμούς, μπορούμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια νέα εθνική συναίνεση που θα δίνει νέα προοπτική στον  τόπο.
Έχω ήδη ανοίξει το διάλογο με τα πολιτικά κόμματα καταθέτοντας ένα περίγραμμα των προγραμματικών μου προτάσεων. Παράλληλα απευθύνομαι και στην κοινωνία των πολιτών, τα οργανωμένα σύνολα και τους διάφορους φορείς. Επιδιώκω την άμεση διαβούλευση με τους πολίτες.
Θέλω να συνομιλήσω απευθείας μαζί τους, μέσα από συναντήσεις που θα γίνουν σε κάθε γωνιά της Κύπρου αλλά αξιοποιώντας και όλα τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας, και κυρίως το διαδίκτυο.
Ιδιαίτερα, θέλω να ακούσω τους προβληματισμούς και τις απόψεις της νέας γενιάς, που σε ένα μεγάλο ποσοστό παραμένει μακριά από την πολιτική. Θέλω να ακούσω την κριτική των νέων, να ακούσω τις αγωνίες αλλά και τις εισηγήσεις τους.
Το τελικό και ολοκληρωμένο πρόγραμμα διακυβέρνησης που θα τεθεί ενώπιον του λαού στις προεδρικές εκλογές θα παρουσιαστεί αφού πρώτα ολοκληρωθεί ο διάλογος αυτός που εγκαινιάζουμε σήμερα. 
Έχω πει πολλές φορές πως για μένα η συνδιαβούλευση αποτελεί το θεμέλιο μιας δημοκρατικής διακυβέρνησης. Γι’ αυτό και θέλω το πρόγραμμα διακυβέρνησης να αποτυπώνει τις μεγάλες συλλογικές προσδοκίες της κοινωνίας μας. Να απαντά στις ανησυχίες και στις αυξημένες απαιτήσεις των πολιτών αλλά και να ανταποκρίνεται στις νέες προκλήσεις  σε ένα κόσμο που αλλάζει διαρκώς.
Είναι γι’ αυτό που απαιτούνται βαθιές τομές και μεταρρυθμίσεις. Τολμηρά βήματα και πρωτοβουλίες που θα ανατρέπουν κατεστημένα δεκαετιών. Που θα μας απεγκλωβίζουν από βαρίδια του παρελθόντος.
Όλοι έχουμε ευθύνη για τις αδυναμίες και τις παθογένειες του συστήματος, που μας κατέλειπε το κράτος του ’60,  άλλοι περισσότερη και άλλοι λιγότερη. Ένα όμως είναι σίγουρο. Πως κλείνει ένας ιστορικός κύκλος. Και πως πρέπει, με αυτοκριτική διάθεση, να επιδείξουμε την αναγκαία πολιτική βούληση, για ρήξη με το παρελθόν.  
Όσο ποτέ άλλοτε η πατρίδα μας έχει ανάγκη σήμερα από ένα αποφασιστικό βήμα φυγής προς τα εμπρός.

Είμαι έτοιμος να ηγηθώ αυτής της προσπάθειας, αυτής της πορείας προς το μέλλον, αν εσείς το θελήσετε, αν ο λαός μου δώσει την εντολή. 
Αποτελεί δέσμευση μου, το πρόγραμμα διακυβέρνησης, όπως θα διαμορφωθεί, μέσα από το διάλογο που εγκαινιάζουμε σήμερα,  να αποτελέσει το «Συμβόλαιο» μου με σας, ένα «Συμβόλαιο» με τους πολίτες, ένα «Συμβόλαιο για το Μέλλον».
Αυτή η ελπιδοφόρα πορεία προς το μέλλον, απαιτεί τη συνέργεια των πολιτικών δυνάμεων. Απαιτεί την εμπιστοσύνη αλλά και τη στήριξη των πολιτών. Είναι μια πορεία που πρέπει και μπορούμε να βαδίσουμε μαζί.
Γι’ αυτό, άλλωστε έχω καλέσει όλες τις δυνάμεις της ευρύτερης αντιπολίτευσης να συνδιαμορφώσουμε μαζί αυτή τη νέα προοπτική. Στη βάση μιας πραγματιστικής σύνθεσης ιδεών και απόψεων, που θα ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες των πολιτών αλλά και στις μεγάλες εθνικές προκλήσεις που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. 
Οι συμβιβασμοί εξουσίας, μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής των εκλογών δεν προάγουν ούτε τον πολιτικό πολιτισμό μας, ούτε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς την πολιτική.
Αντίθετα, σε μια εποχή κρίσης αξιοπιστίας της πολιτικής, σε μια εποχή που οι πολίτες ολοένα και περισσότερο απέχουν από την πολιτική διαδικασία, ανάλογα φαινόμενα  εντείνουν το πρόβλημα. Ενισχύουν την αντίληψη των πολιτών ότι όλα γίνονται για την καρέκλα. Ότι αυτό που μετρά δεν είναι οι θέσεις, οι πολιτικές, τα προγράμματα αλλά οι καρέκλες και διαμοιρασμός της εξουσίας.
Αυτή την αντίληψη πρέπει να την αλλάξουμε. Πώς όμως θα γίνει αυτό;
Ο Αϊνστάιν έλεγε πως δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και να περιμένεις να έχεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Χρειάζεται λοιπόν να αλλάξουμε πρακτικές. Να αλλάξουμε πολιτικές. Να αλλάξουμε κουλτούρα πριν και πάνω από όλα. Κάποιοι θέλουν να το ονομάζουν αυτό μετάλλαξη. Εγώ το ονομάζω πρόοδο.

Γι’ αυτό και είμαι έτοιμος να καταθέσω προτάσεις. Συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς θα οικοδομήσουμε ένα νέο ελπιδοφόρο μέλλον για τον τόπο, ξεκινώντας ακριβώς από αυτό που συνιστά το θεμέλιο οποιουδήποτε «Συμβολαίου»: την ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ.

Γι’ αυτή την ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ θέλω να σας μιλήσω σήμερα.
Τίποτε δεν μπορούμε να πετύχουμε αν δεν αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς και στην πολιτική διαδικασία. Ένα «Συμβόλαιο» για το μέλλον μπορεί να οικοδομηθεί μόνο πάνω σε μια νέα υγιή σχέση εμπιστοσύνης, που πρέπει να καλλιεργήσουμε με τους πολίτες.
Τέσσερις είναι, θεωρώ, οι πυλώνες πάνω στους οποίους θεμελιώνεται αυτή η εμπιστοσύνη. Και αναφέρομαι βεβαίως σε θεσμικές αλλαγές, που θα αλλάζουν τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος. Που θα εκσυγχρονίζουν, αν θέλετε, το πολιτικό σύστημα και θα εμβαθύνουν την δημοκρατία μας.
Ο πρώτος πυλώνας στηρίζεται στην έννοια της πολιτικής ευθύνης και της πολιτικής λογοδοσίας. Για να μας εμπιστευτούν οι πολίτες, θα πρέπει εμείς οι  πολιτικοί να καταστούμε περισσότερο υπόλογοι, γι’ αυτά που κάνουμε αλλά και γι’ αυτά που δεν κάνουμε.

Το χρόνο που μας πέρασε αυτή ακριβώς η έννοια της πολιτικής ευθύνης δοκιμάστηκε, όσο ποτέ άλλοτε στα 52 χρόνια της Δημοκρατίας μας. Τις συνέπειες τις βιώνουμε ακόμα και σήμερα. Για κάποιες οικογένειες συνανθρώπων μας, οι συνέπειες αυτές θα τους συνοδεύουν σε όλη τους τη ζωή.
Όμως, δεν είμαι εδώ για να κάνω κριτική. Δεν είναι η ώρα της κριτικής. Είναι η ώρα των προτάσεων. Εποικοδομητικών προτάσεων για θεσμικές αλλαγές, που θα έπρεπε να είχαμε προωθήσει σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν δε συνέβαιναν τα όσα τραγικά βιώσαμε πέρυσι.
Προτείνω λοιπόν:
•    Τη θεσμοθέτηση των ευθυνών του Προέδρου, των Υπουργών και πολιτειακών αξιωματούχων για αστικές και ποινικές ευθύνες που τυχόν φέρουν.
•    Τη συγκεκριμενοποίηση των αδικημάτων για τα οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να διωχθεί ποινικώς.
•    Τον εκσυγχρονισμό των νόμων για ποινικούς ανακριτές και ερευνητικές επιτροπές των οποίων τα ομόφωνα ευρήματα θα πρέπει να είναι υποχρεωτικά για τον υπό διερεύνηση αξιωματούχο του κράτους.

Την ίδια ώρα θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό τον εκσυγχρονισμό των προνοιών του Συντάγματος που αφορούν την ασυλία των βουλευτών. Γι’ αυτό εισηγούμαι πως
•    χωρίς με κανένα τρόπο να περιορίζεται η ελευθερία του λόγου των βουλευτών, που θα πρέπει να διασφαλίζεται απόλυτα, να αναθεωρηθούν οι σχετικές πρόνοιες του Συντάγματος που αφορούν το τι ακριβώς προστατεύει η βουλευτική ασυλία.

Ο δεύτερος πυλώνας πάνω στο οποίο θεμελιώνεται η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα αφορά τη πάταξη της διαπλοκής, της διαφθοράς και των κατεστημένων. Είναι γι’ αυτό που καθοριστικός όρος επιτυχίας μιας ανάλογης πολιτικής στόχευσης είναι η ανανέωση. Και πάλι δεν αναφέρομαι σε λεκτικές διακηρύξεις. Αναφέρομαι σε συγκεκριμένες θεσμικές αλλαγές, όπως o περιορισμός των θητειών εκλεγμένων πολιτειακών αξιωματούχων.  Προς τούτο εισηγούμαι:

•    Να αποτελεί κώλυμα για επανεκλογή του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας ή όποιου άλλου έχει εκτελεστική εξουσία (δήμαρχοι) αν και εφόσον έχουν συμπληρώσει δύο συνεχείς θητείες.
•    Το ίδιο κώλυμα να ισχύει για τους βουλευτές και τους δημοτικούς συμβούλους εφόσον έχουν συμπληρώσει τρεις συνεχείς θητείες.
•    Οι πιο πάνω ρυθμίσεις, κατ’ αντιστοιχία να ισχύουν και για τους κοινοτάρχες ή κοινοτικούς συμβούλους, εφόσον ο αριθμός ψηφοφόρων της κοινότητας υπερβαίνει τους 300.
•    Όσον αφορά τη διαφάνεια των οικονομικών των κομμάτων εισηγούμαστε περεταίρω ρυθμίσεις που να εναρμονίζουν πλήρως τις νομοθεσίες μας προς τις οδηγίες και εισηγήσεις της GRECO. Δεν μπορεί να απαιτούμε διαφάνεια στα οικονομικά επίπεδα του κράτους χωρίς παράλληλα να εξασφαλίσουμε τη διαφάνεια στα οικονομικά των κομμάτων. 

Παράλληλα, για την πάταξη της διαφθοράς και την καθιέρωση κανόνων διαφάνειας στο δημόσιο βίο θεωρώ εξαιρετικά σημαντική την ουσιαστική εφαρμογή του Πόθεν Έσχες.  Γι’ αυτό και προτείνω:
•    Τη θεσμοθετημένη πλέον υποχρέωση των πολιτειακών αξιωματούχων του δημόσιου ή ευρύτερου δημόσιου τομέα, δημοσίων υπαλλήλων προϊσταμένων τομέων διοίκησης, μελών Διοικητικών Συμβουλίων και διευθύνσεων Ημικρατικών Οργανισμών και άλλων, όπως δημοσιοποιούν τα περιουσιακά τους στοιχεία σε καθορισμένα χρονικά διαστήματα.
•    Για σκοπούς αυστηρού και αντικειμενικού ελέγχου και αξιολόγησης των στοιχείων, εισηγούμαι ακόμα, τη σύσταση ειδικού σώματος ορκωτών λογιστών – ελεγκτών, ως ανεξάρτητης αρχής ελέγχου.

Ο τρίτος πυλώνας των προτάσεων μου αφορά στην ενίσχυση ανεξάρτητων θεσμών και διαδικασιών κατά τρόπο που να ενισχύουν και να διασφαλίζουν την ισοπολιτεία και την αξιοκρατία. Η επίτευξη του στόχου αυτού είναι καθοριστική, αν είναι κερδίσουμε ξανά την τραυματισμένη εμπιστοσύνη των πολιτών.
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως μια από τις σημαντικότερες παθογένειες του συστήματος είναι η παραβίαση των κανόνων αξιοκρατίας και ο νεποτισμός που καταρρακώνουν την αξιοπρέπεια του κάθε πολίτη, και ιδιαίτερα των νέων αλλά και οδηγούν στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος.
Προς αποφασιστική  αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού αλλά και για κατάργηση ενός συστήματος που στηριζόταν στο διαμοιρασμό θέσεων με βάση κομματικές ταυτότητες,  εισηγούμαι συγκεκριμένα:
•    Οι διορισμοί μελών σε νευραλγικές Επιτροπές του δημόσιου ή ευρύτερου δημόσιου τομέα, όπως των  μελών της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων των ημικρατικών οργανισμών ή και των όποιων άλλων αποτελούν προνόμιο διορισμού από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή το Υπουργικό Συμβούλιο, να γίνονται με βάση κριτήρια, που αφορούν τα σχετικά με τη θέση προσόντα και πείρα, και κατόπιν διαβούλευσης με τη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Προτείνω επίσης
•    τη θεσμοθέτηση Επιτροπής Προσλήψεων και Προαγωγών σε όλους τους ημικρατικούς οργανισμούς δυνάμει των όσων ισχύουν για τις Επιτροπές Δημόσιας ή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας.

Ο τελευταίος αλλά όχι έσχατος άξονας των προτάσεων μου αφορά στην ενίσχυση της συμμετοχής των ίδιων των πολιτών στη πολιτική διαδικασία.

Γι’ αυτό και προτείνω
•    την αυτόματη εγγραφή των εκλογέων στους εκλογικούς καταλόγους
•    το δικαίωμα ως τρόπου επιλογής άσκησης των εκλογικών δικαιωμάτων την ηλεκτρονική ψηφοφορία
Έτσι είναι που ενισχύουμε τη συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές και όχι με νομοθετικές πρόνοιες για επιβολή ποινών σε όσους δεν ασκούν το δικαίωμα της ψήφου, οι οποίες, ούτως ή άλλως, δεν εφαρμόζονται. Θεωρώ ότι αυτές οι πρόνοιες, σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να απαλειφθούν.   

Η συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές είναι μόνο το πρώτο βήμα εμπλοκής στη πολιτική διαδικασία. Σήμερα, σε όλες τις σύγχρονες δημοκρατίες, το στοίχημα είναι να καταστήσουμε τους πολίτες συμμέτοχους στη λήψη αποφάσεων.
Με άλλα λόγια να καταστήσουμε τη δημοκρατία μας πιο συμμετοχική, πιο διαβουλευτική. Εμπνεόμενοι από το αρχαιοελληνικό πρότυπο της αθηναϊκής δημοκρατίας, πολλοί στοχαστές αναδεικνύουν σήμερα την ανάγκη οι αποφάσεις να λαμβάνονται όσο πιο κοντά  γίνεται στους πολίτες.
Για μένα αυτό αποτελεί βασική επιδίωξη. Πως μπορεί να γίνει αυτό στο σύγχρονο πλαίσιο οργάνωσης των κοινωνιών μας;
Ένας τρόπος είναι η αποκέντρωση. Σήμερα η τάση για αποκέντρωση γίνεται κανόνας στην Ευρώπη. Προσωπικά πιστεύω βαθιά στην ευρωπαϊκή αρχή της επικουρικότητας.
Γι’ αυτό και προτείνω
•    περισσότερη διοικητική αυτονομία και οικονομική αυτοτέλεια στους δήμους. Όσο περισσότερες αρμοδιότητες δίνουμε στους δήμους, τόσο περισσότερο οι πολίτες έρχονται πιο κοντά στην πολιτική. Όσο περισσότερο μεταφέρουμε το κέντρο λήψης αποφάσεων από το μεγάλο  συγκεντρωτικό κράτος της πρωτεύουσας στην περιφέρεια και στους δήμους,  τόσο περισσότερο μπορούν οι πολίτες να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων που αφορούν την καθημερινότητα τους.
•    Για την υλοποίηση αυτού του μεγαλεπήβολου στόχου θα ξεκινήσω άμεσα το διάλογο για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο μεταρρύθμισης της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Προϋπόθεση για να μπορεί ο πολίτης να καταστεί ενεργός και συμμέτοχος στη λήψη αποφάσεων είναι η διαμόρφωση ενός νέου πλαισίου λειτουργίας του κράτους που θα δίνει πρόσβαση στους πολίτες σε διαρκή και άμεση πληροφόρηση, με βάση τα ευρωπαϊκά πρότυπα, καθιερώνοντας τη διαφάνεια παντού και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Γι’ αυτό όμως το θέμα θα μιλήσω αναλυτικά στην επόμενη συνάντηση διαλόγου, όπου θα παρουσιάσω τις προτάσεις μου για ένα νέο σύγχρονο μοντέλο κράτους.
Κλείνω αυτή την παρουσίαση, με μια πρόταση που η λογική της συνέχει και τους τέσσερις πυλώνες που προδιέγραψα πιο πάνω. Διευρύνει τη ψηφοφοριακή βάση έναντι της οποίας οι πολιτικοί είναι υπόλογοι. Προάγει την ανανέωση και αναδεικνύει τα αξιοκρατικά χαρακτηριστικά της πολιτικής αλλά και προσφέρει περισσότερη ελευθερία επιλογής στους πολίτες, εμβαθύνοντας τη δημοκρατία.

Αναφέρομαι στην πρόταση για καθιέρωση της οριζόντιας ψηφοφορίας. Είναι μια πρόταση που προάγει ένα πολιτικό πολιτισμό μετριοπάθειας και συναίνεσης. Που αποθαρρύνει τις ακρότητες και τους δογματισμούς.
Όταν εμείς οι πολιτικοί γνωρίζουμε ότι, σε ένα ποσοστό, θα κρινόμαστε και από τους ψηφοφόρους των αντιπάλων παρατάξεων, τότε πολύ λιγότερο θα επιδιώκουμε την όξυνση και την αντιπαράθεση και πολύ περισσότερο τη σύνθεση και τη συνδιαβούλευση.

Και αυτό, με φέρνει ξανά στο σημείο από το οποίο ξεκίνησα τη σημερινή μου παρουσίαση.
Διαβούλευση, σύνθεση, κοινοί στόχοι, κοινή προσπάθεια. Αυτή είναι η συνταγή μιας σύγχρονης αποτελεσματικής και δημοκρατικής διακυβέρνησης.

Μπορούμε πραγματικά να αλλάξουμε τα πράγματα. Μαζί μπορούμε να δώσουμε ξανά τη χαμένη ελπίδα στη νέα γενιά. Μπορούμε να βρούμε ξανά την αυτοπεποίθηση και τη περηφάνια  που μας αξίζει.
Είμαι αποφασισμένος να ηγηθώ αυτής της προσπάθειας στη βάση του «Συμβολαίου» που μαζί θα συνδιαμορφώσουμε. Γι’ αυτό σας προσκαλώ να ανοίξουμε το διάλογο για την Κύπρο που οραματιζόμαστε. Για ένα ελπιδοφόρο αύριο που μαζί μπορούμε να πετύχουμε!

Σας ευχαριστώ για την προσοχή και προσδοκώ να ακούσω τα σχόλια και τις εισηγήσεις σας.

Share on: Post on FacebookFacebook Add to your del.icio.usdel.icio.us Digg this storyDigg StumbleUponStumbleUpon TwitterTwitter
  • Αποστολή άρθρου Αποστολή άρθρου
  • Εμφάνιση εκτύπωσης Εμφάνιση εκτύπωσης
  • Προβολη ως Plain Text Προβολη ως Plain Text
Share on: Post on FacebookFacebook Add to your del.icio.usdel.icio.us Digg this storyDigg StumbleUponStumbleUpon TwitterTwitter

Λέξεις κλειδιά για το άρθρο:

Δεν υπάρχουν λέξεις κλειδιά για αυτό το άρθρο

Αξιολογήστε αυτο το άρθρο

3.75